Mozaika z dawnej pijalni wód wpisana na ważną listę. "To unikalny przykład"

Mozaika znajdująca się w budynku dawnej pijalni wód mineralnych przy ul. Puławskiej 51 została wpisana do rejestru zabytków ruchomych. Przyszły właściciel lokalu będzie musiał zostawić zdobienia w takim stanie, w jakim są aktualnie. Zdaniem konserwatora "próżno szukać we współczesnych lokalach gastronomicznych" tego rodzaju dekoracji.

Mozaika, znajdująca się w dawnej pijalni wód mineralnych w Warszawie to "naścienna dekoracja plastyczna zajmująca północną i wschodnią część ściany z charakterystycznie zaokrąglonym narożem na ich styku, dzięki czemu ma panoramiczny charakter. Mozaika ma postać wielkoformatowej abstrakcyjno-pejzażowej kompozycji, która stanowi kompilację płaszczyzn oraz kształtów o ziarnistej i gładkiej fakturze. W kolorystyce ściany dominują beże, żółcienie i brunatne brązy, akcentowane tesserami o barwie zielonej i błękitnej. W partiach ułożonych z otoczaków wykorzystana została ich naturalna barwa, jednak miejscowo widoczne są też ślady malatury. Na oryginalne wyposażenie lokalu składa się także ceramiczna okładzina słupa konstrukcyjnego, zlokalizowanego obecnie wewnątrz pomieszczenia przy witrynie, po zachodniej stronie pomieszczenia" - tłumaczy Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków prof. Jakub Lewicki, który podjął decyzję o wpisie mozaiki w rejestr zabytków. Jego zdaniem jest to "unikalny przykład zdobienia wnętrz, którego próżno szukać we współczesnych lokalach gastronomicznych".

Zobacz wideo Zabytkowy przedmiot z epoki brązu, datowany na około 1300 lat p.n.e., odzyskany przez andrychowskich śledczych

Warszawa. Mozaika w budynku dawnej pijalni wód mineralnych

Zdobienie zostało wykonane w latach 60. XX wieku. Na mozaikę składają się "naścienna dekoracja, płytki ceramiczne szkliwione, polichromia i płynne lastryko". "Artyści, tworzący charakterystyczne dla realizacji wnętrzarskich lat 50. i 60. XX w. wielkoformatowe dekoracje plastyczne, skupiali się na zagadnieniach formy i koloru. Dzieła te cechowały się różnorodnymi technikami rzeźbiarskimi, mozaikowymi i malarskimi oraz architektonicznymi, często łączonymi w obrębie jednej pracy (podobnie jak w tym wypadku). Przedmiotowe mozaikowe instalacje stanowią reprezentatywny przykład prac wnętrzarskich tego okresu, wpisując się w znamienny dla polskiej sztuki dekoracyjnej lat 50. i 60. XX w. trend dekoracji mozaikowej i mozaikowo-fakturalnej. Dekoracja ta posiada również wartości historyczne, związane z Uzdrowiskiem Konstancin, a także mecenatem państwowym (Państwowego Przedsiębiorstwa 'Uzdrowisko Konstancin'). Po przeanalizowaniu zgromadzonego materiału dowodowego MWKZ stoi na stanowisku, iż walory plastyczne omówionych dekoracji mozaikowych oraz ich oryginalność pod względem formalnym stawiają je w szeregu niezwykle wartościowych dzieł polskiej sztuki użytkowej lat 60. XX w." - czytamy na stronie Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.

Więcej o: