Wilanów to w czasach burzliwej historii dziejów ostoja wolności Europy... Niezwykła wystawa mieszkańców!

Na wystawie "Wilanów dawniej i dzisiaj" obejrzymy zdjęcia dzielnicy sprzed kilkudziesięciu lat zestawione z współczesnymi fotografiami. Dzięki temu mamy okazję porównać, jak miejsca z przeszłości, wyglądają aktualnie. Za wykonanie zdjęć odpowiadają uczniowie Zespołu Szkół nr 123, a w swoje prace włożyli naprawdę sporo serca. Najważniejszym elementem zdjęć są kadry, które są jak najbardziej podobne do tych wyszperanych w rodzinnych albumach. Zobaczcie.
Kościół w Powsinie Kościół w Powsinie materiały prasowe

Kościół w Powsinie

Spodobało ci się? Polub nas

Historia Powsina sięga Średniowiecza. Pierwsze wzmianki o parafii pochodzą z połowy XIII wieku. Przez kolejne wieki kościół powsiński rozbudowywano, gdyż wciąż okazywał się zbyt mały dla rozwijającej się podwarszawskiej parafii. W 1891 roku nasz kościół wyglądał tak jak na przedstawionym obok obrazie.

Kościół w Powsinie w czasach przedwojennychmateriały prasowe

Dzisiejszy wygląd kościoła zawdzięczamy przebudowie rozpoczętej w 1921 roku przez ks. Teofila Mierzejewskiego według planów architekta Józefa Dziekońskiego. Przedłużono wówczas wszystkie trzy nawy od strony kruchty, zlikwidowano wieże i postawiono wolno stojącą dzwonnicę. Ostatnie prace konserwatorskie wykonano współcześnie w latach 1985-2002, kiedy proboszczem był ks. Jan Świstak. Wtedy to między innymi pokryto dach miedzianą blachą i przeprowadzono gruntowną renowację wnętrza, położono nową posadzkę, odnowiono ławki dla wiernych.

Kuźnia w Powsinie Kuźnia w Powsinie materiały prasowe

Kuźnia w Powsinie

Tutaj nie zobaczymy porównania z współczesnym zdjęciem, ale i tak jest to ciekawa pamiątka. Zdjęcie zostało zrobione w 1970 roku.

A teraz garść ważnych ciekawostek, których nie może zabraknąć w tym tekście: Wilanów do 1677 roku nosił nazwę Milonowa (bądź Milanowa). Już w XII wieku istniała tu osada, zaś dobra milanowskie, jako osobna włość, należały do opactwa benedyktynów płockich. Po nabyciu dóbr przez Jana III Sobieskiego zmieniono nazwę na Villa Nova = Wilanów. Co ciekawe został włączony do Warszawy dopiero w 1951 roku. Od 1960 roku znajdował się w dzielnicy Mokotów, od 1994 roku w gminie Warszawa-Wilanów, od 2002 roku ponownie w dzielnicy Wilanów.

Wystawa 'Wilanów dawniej i dzisiaj' Wystawa 'Wilanów dawniej i dzisiaj' materiały prasowe

Restauracja Wilanów

Na tym zdjęciu (po lewej stronie) wykonanym w 1957 roku widzimy budynek w którym obecnie się znajduje Restauracja Wilanów. Stoi on na przeciwko kościoła św Anny.

Organizatorzy o swojej wystawie piszą: - "Wilanów to nie tylko Wilanów, to nie tylko Warszawa, to nie tylko Polska, to nie tylko Europa, to w czasach burzliwej historii dziejów ostoja wolności Europy. Musimy być dumni, że mamy takie wzorce do pokazania młodemu pokoleniu, musimy budować w nich tę wartość. Dzięki współczesnym technikom fotograficznym możemy nasz konkurs zamienić w przepiękną lekcję patriotyzmu".

Kościół św Anny w Wilanowie Kościół św Anny w Wilanowie materiały prasowe

Kościół św Anny w Wilanowie

Kościół zafundował w XVIII wieku ówczesny właściciel Wilanowa - książę August Adam Czartoryski. Podczas I wojny światowej kościół i otoczenie zostały zdewastowane. W roku 1916 wojska pruskie zdjęły pokrycie świątyni. Kopuła kościoła stanowiła dla wojsk rosyjskich i pruskich obserwatorium całej doliny Wisły.

Niestety druga wojna światowa przyniosła kolejne zniszczenia. We wrześniu 1939 roku w kościół uderzyły pociski armatnie. Natomiast podczas Powstania Warszawskiego kościół został przez Niemców zamieniony na obóz dla internowanych. Jak informuje parafia: "świątynia została zbezczeszczona - tabernakulum żołnierze niemieccy rozbili, Najświętszą Eucharystię rozrzucili, naczynia liturgiczne zrabowali.

Przetrwały natomiast dwa dzwony z 1723 i z 1777 roku, które mieszkańcy Wilanowa ukryli w kopułkach kościoła.

źródło historyczne: parafia św. Anny w Wilanowie

Pałac w Wilanowie Pałac w Wilanowie materiały prasowe

Pałac w Wilanowie

Pałac Królewski w Wilanowie 50 lat temu i aktualnie - w 2015 roku.

Barokowy pałac zaprojektowany został przez Augustyna Locciego Młodszego. Król na tyle cenił sobie pracę architekta, że przyznał mu szlachectwo herbu Lew. I nazywał go "najbliższym przyjacielem i naszym sekretarzem". Podczas budowy pałacu projektant konsultował się listownie z królem. Do dzisiaj zachowała się korespondencja (24 listy) przechowywane w Berlinie w Preussishes Geheimes Staatsarchiv.

Jan III Sobieski wysoko cenił swego architekta, doceniał w nim szczególnie wszechstronne uzdolnienia artystyczne. Świadczyć o tym może otrzymany przez Locciego w 1673 roku szlachectwo herbu Lew z rąk Jana III Sobieskiego. Sam król nazywał go "najbliższym przyjacielem i naszym sekretarzem". Locci często konsultował się z nim osobiście i listownie, wymieniali opinie na tematy związane z powstaniem pałacu. Listy te - sztuk 24 - są przechowywane w Berlnie w Preussishes Geheimes Staatsarchiv.
Pałac w Wilanowie Pałac w Wilanowie materiały prasowe

lewe skrzydło wilanowskiego pałacu

Posiadłość w 1677 roku trafiła do króla Jana III. - Wilanowska rezydencja, położona w pobliżu Warszawy, zapewniała Janowi III i jego rodzinie wytchnienie, równocześnie była na tyle blisko Zamku Królewskiego - oficjalnej siedziby króla, Sejmu i Senatu, że monarcha nie tracił kontroli nad biegiem zdarzeń" - czytamy na pałacowej stronie. - "Za czasów Jana III pałac składał się z korpusu głównego z galeriami ogrodowymi i wieżami, poprzedzonego dwudzielnym dziedzińcem. Skrzydła boczne zostały zbudowane z inicjatywy kolejnej właścicielki Wilanowa, Elżbiety Sieniawskiej, według projektu Giovanniego Spazzia w latach 1720-1729. Sieniawska zdecydowała się na nawiązanie do architektury korpusu głównego pałacu, pochodzącego z czasów Jana Sobieskiego, dzięki czemu cała kompozycja stanowi tak harmonijną całość."

Brama w Wilanowie Brama w Wilanowie materiały prasowe

Brama do Pałacu w Wilanowie

A to jeden z najstarszych wilanowskich zabytków. Kamienna brama, która powstała w ostatniej ćwierci XVII wieku według projektu Augustyna Locciego, projektanta barokowego kompleksu. Po powrocie Jana III spod Wiednia dekoracja bramy wzbogacona została przez gdańskiego rzeźbiarza Szwanera o dwa zagadkowe kamienne posągi alegoryczne.

Grobowiec rodziny Potockich Grobowiec rodziny Potockich materiały prasowe

Grobowiec Potockich

Mauzoleum poświęcone Aleksandrze i Stanisławowi Kostce Potockim, właścicieli Pałacu Wilanowskiego w latach 1799-1821. Kamienny grobowiec wzniesiono w 1836 roku. Skrzynię sarkofagu ozdobiono 16 arkadami na których przedstawiono wyobrażenia m.in. personifikacji cnót, zainteresowań i działań Stanisława Kostki Potockiego. Natomiast na cokole umieszczono herby rodowe oraz odznaczenia nadane Potockiemu, tj. orderów: Orła Białego, Świętego Stanisława i Legii Honorowej. W narożach podstawy pomnika ustawiono figury czterech lwów. Potoccy po raz pierwszy udostępnili pałac szerokiej publiczności otwierając w 1805 roku w Wilanowie pierwsze polskie muzeum sztuki.

Chińska altana w Ogrodach Królewskich Chińska altana w Ogrodach Królewskich materiały prasowe

Chińska altana

 

Altana Chińska wybudowana została w latach 1805?1812 dla ówczesnego
właściciela Wilanowa Stanisława Kostki Potockiego. Miało to być
miejsce spotkań i kolejny element architektoniczny ozdabiający angielski
park krajobrazowy tworzony wówczas przez hrabiego.
Altana wznosi się na ośmiu murowanych kolumnach, na których osadzony
jest dach z latarnią zwieńczoną dwoma półksiężycami i turecką
czapką. Nawiązania do Turcji w kontekście Wilanowa są bardzo czytelne i
odnoszą się do pierwszego właściciela rezydencji ? Jana Sobieskiego,
którego największym sukcesem militarnym było pokonanie Turków pod
Wiedniem w 1683 r. Gdy spojrzysz na górę, zobaczysz malowidła freskowe,
które wykonali w latach 1806?1809 malarze Stanisława Kostki Potockiego
? Antoni Samuel Dąbrowski i jego pomocnik Stankiewicz. Dekoracje oddają
XIX-wieczną fascynację sztuką i kulturą Dalekiego Wschodu, która
pojawiła się na ziemiach Rzeczypospolitej już w wieku XVII. Król Jan
III znany był z zamiłowania do przedmiotów artystycznych wytworzonych w
Chinach ? w pałacu urządził nawet specjalny Gabinet Chiński, w
którym gromadził egzotyczne, dalekowschodnie przedmioty sprowadzane z
Chin. Również kolejny lokator wilanowskiego pałacu August II Mocny żywo
interesował się chinoiserie, czyli elementami i motywami dekoracyjnymi
zaczerpniętymi ze sztuki dalekowschodniej. Dzięki niemu możesz dziś
zobaczyć w pałacu przedmioty wykonane z laki europejskiej.

Budowa altanki rozpoczęła się w 1805 roku i trwała aż siedem lat. Powstała dla ówczesnego właściciela Wilanowa hrabiego Stanisława Kostki Potockiego. Pawilon wznosi się na ośmiu murowanych kolumnach, na których umieszczony jest dach z latarnią skończony dwoma półksiężycami i turecką czapką. Jest to nawiązanie do pierwszego właściciela rezydencji ? Jana Sobieskiego, którego największym sukcesem militarnym było pokonanie Turków pod Wiedniem w 1683 roku. Ponadto król znany był z zamiłowania do przedmiotów sprowadzanych z Chin (w pałacu urządził specjalny Gabinet Chiński).

Pałac w Wilanowie Pałac w Wilanowie materiały prasowe

Pałac w Wilanowie

Spodobało ci się? Polub nas

Za rozbudowę pałacu w XVIII wieku odpowiadała jego ówczesna właścicielka Izabela Lubomirska. Architekt Szymon Bogumił Zugow  wokół dziedzińca zaprojektował budynek: Kordegardy, Kuchni i Łazienki. Również z polecenia Lubomirskiej południowa część ogrodu została przekształcona w stylu angielsko-chińskim.

* Wystawę "Wilanów dawniej i dzisiaj" można oglądać w Bibliotece Publicznej przy ul. Kolegiackiej 3.

W ostatniej ćwierci XVIII wieku ówczesna właścicielka Izabela Lubomirska zleciła swojemu architektowi Szymonowi Bogumiłowi Zugowi zbudowanie wokół dziedzińca budynków Kordegardy, Kuchni i Łazienki. Mimo, iż prezentują one już styl wczesnoklasycystyczny, ich elegancka architektura znakomicie współgra z barokowym pałacem. Również z polecenia Lubomirskiej południowa część ogrodu została przekształcona w stylu angielsko-chińskim.
Izabela Lubomirska przekazała posiadłość córce Aleksandrze i jej mężowi Stanisławowi Kostce Potockiemu.
Więcej o: